یکشنبه، 02 اردیبهشت 1403| 21 April 2024
همدلی میان رئیسی و زاکانی، به خودی خود ظرفیتی را ایجاد می کند که در کنار رفع عقب ماندگی ها، امکان پیشرفت ها و جهش هایی هم در پیشبرد حکمرانی مطلوب شهری فراهم می کند.

گروه سیاسی خبرگزاری فارس: دوره مدیریت اصلاح طلبان بر شهرداری تهران پایان یافت و اکنون می توان به برخی عوامل عدم توفیق این دوره مدیریتی اشاره کرد. عدم توفیق هم چیزی نیست که نتوان آن را دید. شاهد مثال هم آن که محسن هاشمی در آخرین جلسه شورای شهر تهران بارزترین عددی که از عملکردشان ارائه داد این بود که 900 مورد نامگذاری انجام داده اند. البته اشاره ای هم به تکمیل ایستگاه های مترو داشت که به دستاوردتراشی شبیه تر است چون همه این ایستگاه ها تا روز پایانی تصدی قالیباف بر شهرداری تهران تکمیل شده بود.

 

 

اما اهمیت این بررسی عملکرد در آن است که می توان اهمیت برخی اتفاقات حال از انتخاب زاکانی به عنوان شهردار تهران تا حملات اصلاح طلبان رادیکال و چالش سازی ها علیه وی را فهمید و با این فرض در مورد این انتخاب شورای شهر تهران نظر داد.

 

 

17 مردادماه بود که زاکانی با رای اعضای شورا به عنوان شهردار تهران انتخاب شد اما زاکانی چند روز بعد از این انتخاب با اشاره به علت پذیرش این مسئولیت و جلسه اش با رئیسی در جمع دانشجویان گفت : «به آقای رئیسی گفتم از طرف شورای شهر بنده برای شهرداری تهران قانع شدم چون تهران در حال انفجار است و 80 درصد مردم تهران پای صندوق های رای نمی آیند؛ 9.6 میلیون جمعیت دارد؛ روزی 4-3 میلیون مسافر ترددی دارد؛ 11.5 درصد جمعیت کشور را دارد؛ 50 درصد اثر کشوری دارد. وظیفه خود می دانم به این حوزه وارد شوم و انتظارم این است که اگر موفق شدم این خدمت را دست بگیرم به من کمک کنید. ایشان نگفتند کمک می کنم که شهردار بشوید، بلکه تاکید کرد اگر شهردار شوی صددرصد کمکت می کنم و عضو کابینه هم هستی».

تا اینجای کار بماند و به عقب برگردیم. به روزگاری که شهردار تهران و شورای شهر مجبور بودند صدای خود را از طریق گله گذاری در رسانه ها به گوش دولت برسانند؛ دیدار و جلسه خصوصی با رئیس جمهور پیشکش.

مرداد ماه 99 بود که حسن خلیل آبادی عضو شورای شهر تهران گفت که «پیروز حناچی، شهردار تهران، در جلسات هیات دولت حضور پیدا نمی کند». او علت این موضوع را مباحث مربوط به «تخریب ملک نهاد ریاست جمهوری» دانست.

البته پیش از آن محمدجواد حق شناس عضو شورای شهر تهران در توئیتی نوشته بود که به دلیل اختلافات مربوط به ملک جماران «به شهردار در دولت عنایت شده و به دولت نمی رود».

این اختلاف نظر شهرداری تهران و دولت به اواخر خرداد 99 و انتشار خبری مبنی بر ساخت و ساز «غیرقانونی» چهار هزار متر بنا از سوی حسن روحانی در منطقه جماران و سپس تخریب آن از سوی ماموران شهرداری باز می گشت که بازتاب وسیعی در شبکه های اجتماعی داشت. هرچند نهاد ریاست جمهوری این امر را تکذیب کرد ولی حسن رسولی عضو شورای شهر نیز در یادداشتی که در کانال تلگرامی اش منتشر کرد، با اشاره به عدم دعوت شهردار تهران به جلسه هیات دولت، برخورد شهرداری در ماجرای ملک جماران را «مسئولانه، شفاف و قانونی» خواند.

 

 

این فاصله ها که مع الاسف برخی از آنها به خاطر منافع و مفاسد شخصی هم بود، بر تهران و مدیریت پایتخت سایه افکنده بود و شد آنچه شد.

همین اختلافات باعث شد که حناچی هم لب به انتقاد از دولت بگشاید و برای مثال در آذرماه 99 با بیان اینکه «شهرداری تهران تاکنون ریالی از دولت در رابطه با کرونا دریافت نکرده است»، گفت: «هیچ وقت ننشسته ایم حساب و کتاب کنیم دولت چقدر داده است! کسی هم ننشسته است دقیق محاسبه کند که رقم بدهی دولت به شهرداری تهران چقدر است»!

اما این تعارض بین قوه مجره و دستگاه حکمرانی شهری به شهرداری خلاصه نمی شد  محسن هاشمی رئیس شورای شهر هم دل پری از دولت روحانی داشت. او یک بار در توئیتر خود درباره عدم همکاری دولت در تکمیل متروی تهران نوشت: «در طرح تات، ساخت تونل و ایستگاه با مجتمع های ایستگاهی به شهرداری و تجهیزات هم بعهده دولت واگذار شد. شهرداری بخشی از کار خود را کرد اما دولت تجهیزات را تامین نکرد و الان حدود ۹۰ کیلومتر، متروی ساخته شده و تجهیز نشده داریم و مصوبه تامین ۲ هزار واگن ، ۴ سال است که معطل مانده است!»

 



نویسنده: newsBot
همرسانی کنید:

نظر شما:

security code

کلیه حقوق این پایگاه متعلق به وب سایت خبری آفتاب ایلام است و استفاده از اخبار و محتوا با ذکر منبع مجاز است
طراحی و پیاده سازی توسط: بیدسان