دوشنبه، 14 اسفند 1402| 04 March 2024

احساس تکلیف یا تکلیف احساسی

۱۳۹۸/۰۹/۱۱ ۱۷:۵۵ چاپ کدخبر: 374

 

آفتاب ایلام - دهم اردیبهشت بود که رسما دکمه کرنومتر انتخابات مجلس شورای اسلامی فشرده شد تا امروز که وارد مرحله جدی‌تر آن شدیم و کاندیداها یکی‌یکی ثبت‌نام کرده و وارد انتخابات می‌شوند البته همه ما می‌دانیم اغلب نامزدها از ماه‌ها قبل برای این تورنومنت سیاسی برنامه‌ریزی کرده منابع مالی را مشخص و نیروی اجرائی کف میدان را نیز به صف کرده‌اند و مهم‌تر از همه بازار لابی‌های ریز و درشت در این چندماه داغ داغ بوده و هر کسی که احساس تکلیف کرده که باید برای خدمت به مردم در معرض انتخاب قرار گیرد وارد این معرکه شده و رایزنی‌هایی انجام داده به عبارت بهتر بسیاری، ماه‌هاست که پاشنه کشیده آماده انتخابات هستند.

اما به واقع این موج عاشقان خدمت احساس تکلیف کرده‌اند یا فقط احساساتی شده و با تشویق این و آن به جمع‌بندی رسیده‌اند که میان انبوهی از تکالیف، همین یکی را انتخاب و برای عمل به آن عزم جزم کنند این در حالی است که جایگاه نمایندگی مردم از چنان اهمیتی برخودار است که اگر به واقعیت این امر توجه شود و بار مسئولیتی که هر نماینده داوطلبانه تقبل می‌کند احصا شود کمتر کسی می‌پذیرد خود را در معرض این امتحان بزرگ قرار داده و پاسخگوی امانت مردم در برابر خداوند باشد بگذریم از زیبایی و فریبندگی صندلی‌های سبز که دل بسیاری را برده و بدون توجه به سترگی کار خود را در معرض رأی مردم قرار داده‌اند.

به فرموده امام خمینی(ره):«مجلس در رأس امور است، یعنی یک مجلس خوب همه چیز را خوب می‌کند و یک مجلس بد همه چیز را بد می‌کند» وقتی می‌توان ادعا کرد که مجلس شورای اسلامی در رأس امور قرار دارد که اعضای خانه ملت در همین سطح از بینش، فرهیختگی و پرهیزگاری قرار داشته باشند. نمی‌توان از کم بودن اختیارات نمایندگان گلایه کرد اما کل امتیاز حضور در این جایگاه را به مدد لابی و امتیاز دادن و رأی خریدن برخی به دست آورد و آن وقت انتظار داشته باشیم که شأن مجلس برجایگاه خود باشد.

اکنون در دوران ویژه‌ای به سر می‌بریم که انقلاب و ایران اسلامی در حال گذر از پیچ تاریخی است و نیاز دارد در مجلس عصاره‌ای از ملت حضور داشته‌باشد که قبلا سرمایه خود را به دلالان سیاسی داخلی و خارجی نفروخته و مرعوب نباشند مانند مجلسی که رهبر معظم انقلاب به عنوان مجلس مرعوب مثال می‌زنند « «آن چند سال اولیه [از تشکیل مجلس بعد از مشروطه] تا وقتی که هنوز مجلس تحت نفوذ سلطان و سفارتخانه‌ی‌ خارجی نبود، مجلسی بود که با وجود ابتدایی بودن، تأثیر خود را در اوضاع کشور می‌گذاشت. هرجا که اندکی نشانه‌ی‌ سلطه‌ی‌ خارجی بود، آن مجلس، باقدرت تمام می‌ایستاد. اولتیماتوم روس، استقراض از خارجی‌ها، قرارداد وثوق‌الدوله مجلس ایستاد. امثال مدرّس‌ها در آن مجلس، کم و بیش بودند... بعد از آن‌که نفوذ سیاست‌های خارجی در همان مجلس پیدا شد، کار به آن‌جا رسید که نخست‌وزیر وقتی مجلس یکی دو نفر از وزرایش را رد نمود، به مجلس گفت: «همسایه جنوبی ما [یعنی انگلیس!] مایلند این دو نفر در کابینه باشند» و مجلس رأی داد... انگلیس، غاصبِ هند و بحرین را «همسایه جنوبی» می‌نامیدند... همان مجلسی که قبلاً در مقابل اولتیماتوم روس و قرارداد وثوق‌الدوله و بقیه‌ی‌ قضایا ایستادگی کرده بود، کارش به این‌جا رسید!» اینگونه مجلس اگر عملکرد قابل دفاعی نداشته باشد و در سخنرانی‌ها از آرمان‌های امام(ره) و شهدا دم بزند باز هم دربزنگاه‌ها قبله‌‌نمایش خلاف جهت منافع مردم و مناسب حال سیاست‌زده‌اش میچرخد و به دقایقی امری را تائید یا رد می‌کند که چند ده سال ملت را به عقب برگردانده یا چوب حراج به دستاوردهای ایرانیان می‌زند.

همرسانی کنید:

نظر شما:

security code

کلیه حقوق این پایگاه متعلق به وب سایت خبری آفتاب ایلام است و استفاده از اخبار و محتوا با ذکر منبع مجاز است
طراحی و پیاده سازی توسط: بیدسان